Herken je dat? Dat je allerlei redenen hebt om iets niet te doen, terwijl je gevoel het wel wil.

Van de zomer toen onze lieve hond na 12 jaar overleed, hadden we besloten dat het wel goed was zo. Beide druk te werken, kinderen volwassen. Het tijdperk zonder hond was aangebroken. Er werden plannen gemaakt voor een zwembad in de tuin, en zelfs de hondenren werd afgebroken, want ook al wilde we allemaal best graag weer een hond, we overtuigden onszelf met allerlei praktische redenen om het niet te doen.

In het begin keek ik toch steeds naar puppy’s, en vertelde ik mezelf steeds allerlei praktische redenen waarom er geen hond meer kwam. Diep in mij bleef het verlangen, maar dat werd naar de achtergrond geduwd. De beslissing was genomen, en daarmee klaar. Het was niet handig, veel werk, allerlei beperkende overtuigingen. Zo gingen er weken voorbij dat ik het gevoel van een hond in huis steeds verder naar de achtergrond duwde. En mezelf al bij het idee had neergelegd, tenminste dat dacht ik. Tot die ene morgen. Ik was vroeg wakker en zat een film te kijken over een vrouw die door omstandigheden in Afrika terecht was gekomen, en daar voor een olifant moest zorgen. De olifant bracht bij haar de liefde voor dieren weer naar boven, een liefde die ze onderdrukt had, omdat de situatie zich volgens haar omgeving niet leende voor een dier in haar leven.

Op dat moment gebeurde er iets in mij, ik voelde de verbinding met mijn hart, ik miste de hond. Het gevoel is lastig te omschrijven maar het voelde zo ontspannen, rustig, vredig, gewoon goed zoals het is. Alle rationele besluiten om het niet te doen zijn zeker niet irreëel.  Maar als ik iets geleerd heb in de afgelopen jaren, is dat, als er een wil is er ook een weg is. Nog diezelfde dag zijn we op zoek gegaan naar een pup, en een nest wat ik al regelmatig gevolgd had, had nog een teefje ter beschikking. Alles klopte, ze had de kleur die mijn voorkeur had, karaktertrekken die me aantrokken, en ze was opgegroeid in een liefdevol gezin. Alsof het voorbestemd was. Daarna ging alles in sneltreinvaart, en nog geen week later is het huis en de tuin weer hond proef. Het is veel werk, en de eerste slapeloze nachten zijn al een feit, maar na de eerste week is ze al niet meer uit het gezin weg te denken. We are in love……….

Waarom doen we dat nu? Ons gevoel onderdrukken.

Je gevoel onderdrukken doe je uit zelfbescherming, om geen pijn te hoeven voelen, of omdat het te eng is om het gevoel toe te laten. Oordelen van anderen maken je bang, wat als ik zwak overkom. Jezelf veroordelen, je vind jezelf zwak omdat je hebt geleerd altijd sterk te moeten zijn, geleerd hebt om geen verdriet te laten zien.  In je opvoeding heb je geleerd dat je niet mag zeuren, kom op nog even volhouden, je kan het wel. 

Als mens wil je graag een goed en fijn gevoel, negatieve gevoelens vermijden we het liefst. Je wil geen pijn, en bouwt er een muurtje omheen. Je leert afweermechanisme gebruiken om de pijn niet te hoeven voelen. Je gaat bijvoorbeeld alles goed praten, of bedenkt allerlei redenen om iets niet te hoeven doen. Je vermijdt situaties.  Wat gebeurt er als je werkelijk je gevoel uit. Welke consequenties heeft dat dan? Wanneer je aan jezelf toegeeft dat je die baan helemaal niet zo leuk vindt. Wat dan? Kan je er dan nog wel blijven werken? We zijn een kei in onszelf allerlei redenen te geven om bepaalde emoties niet te hoeven voelen. Vaak zit hier een angst van afwijzing onder. Als je laat zien wat je voelt stel je je kwetsbaar op, stel je jezelf open naar de ander. Laat je zien wat jij vindt, waar jij voor staat. Word je zichtbaar. Zichtbaar om wie, wat je bent.

Wat gebeurt er als je gevoel onderdrukt?

Door je gevoel te onderdrukken, onderdruk je een gedeelte van jezelf. Je mag niet zijn wie je werkelijk bent. Iemand die geleerd heeft altijd sterk te moeten zijn, onderdrukt hiermee het stukje kwetsbaarheid wat ook in ieder van ons aanwezig is. Het kost je veel energie om je gevoel te onderdrukken, je moet je namelijk steeds anders voordoen. Hiermee zet je  je lichaam op slot, en uiteindelijk leidt langdurig onderdrukken van emoties tot klachten, fysieke klachten, maar ook geestelijke klachten, een burn-out, depressie of het helemaal niet meer voelen van sensaties in je lijf.

Je voelt niet meer of je blij, verdrietig of boos bent. Er zijn zoveel lagen om je emotionele pijn heen gezet dat je helemaal niets meer voelt. Door alles wat je meemaakt in je leven, leer je jezelf een mechanisme om de emotionele pijn niet te hoeven voelen. Bang zijn mag niet, en je wordt superstoer. Boos zijn hoort niet, maar altijd aardig zijn. De boosheid is er wel onder al die laagjes. Uiteindelijk zitten er zoveel laagjes om je te beschermen, dat je niet meer bij je gevoel kan komen. En het vanuit je hoofd gaat verklaren. Je hebt dan geen verbinding meer met je lijf, je bent niet meer in je lijf aanwezig, en dat voelt onveilig, angstig, onrustig.

Wat kan je zelf doen?

Jezelf accepteren zoals je bent, zonder oordeel. Iedereen heeft iets boos in zich, iets kwetsbaars, of onaardigs. Jezelf zonder oordeel aankijken, met al je leuke en minder leuke kanten. Leren voelen hoe je lichaam voelt, luisteren naar de subtiele signalen die je lijf afgeeft. Sta stil bij de gevoelens die niet fijn zijn, waar voel je dat in je lijf, wat valt je op?  Hoe reageer je op gevoelens die niet fijn zijn? Ga je ervoor weg? Verdoof je de pijn door alcohol of verdovende middelen? Vlucht je in je werk? 

Leer jezelf kennen, en herken je patronen, op het moment dat je je daarvan bewust bent, kan je andere keuzes maken. Kan je er bewust voor kiezen om stil te staan bij het verdriet van een verlies. Of het uitten van de boosheid omdat er niemand naar je luistert. Stop de gedachten in je hoofd en focus op je gevoel, zonder het te willen veranderen, zonder oordeel. Weet je dat je emoties vaak na tien minuten verdwijnen als je er aandacht aan geeft, en ze er mogen zijn.

Wil je onderzoeken hoe jij omgaat met emoties? Merk je dat je het lastig vindt om te voelen?  Wordt je gek van je piekergedachten? Kom eens ervaren wat Massagetherapie kan betekenen voor jou. Je gevoel onderdrukken doe je uit zelfbescherming, om geen pijn te hoeven voelen.